Wijsheid, mysterie en vertrouwen (november 2017)

Video van het Stiltij-verdiepingsweekend van november 2017.

Aan de hand van voorbeelden als Boeddha of Nagarjuna ga je de aard van ons bestaan begrijpen en waarderen: we zijn een innerlijke kracht, niet zomaar wat consumerende subjecten. Elk mens bevindt zich in ontwikkeling; we zijn bezig te ontwaken. Als je jezelf en het leven serieus neemt, komen je diepste, meest dierbare bedoelingen centraal te staan.
Het pad van bodhisattvaschap brengt alle kwaliteit tot leven: je krijgt inzicht in alle samenhang (wijsheid), en je krijgt voeling met al wat leeft (mededogen).

 

> HIER de impressie van deelnemers
HIER alle Youtube-video’s

 

Verdienste (artikel)

(artikel van 31 december 2017)

Zojuist wakker geworden ’s ochtends, nemen velen van ons de tijd om in het verlengde van de nachtelijke droomcontouren alvast wat invulling te geven aan de aanstaande dag.
Min of meer uit gewoonte (her)scheppen we het decor van ons bestaan, we “decoreren” onszelf opnieuw, samen met onze omgeving en onze agenda.

Dit vormt slechts een klein elementje in het continue onderhoud van ons ik-idee (ego). Maar vullen we ons dagelijks functioneren en onze innerlijke beleving niet voor een groot deel met dit soort “kleine elementjes”, als minuscule bouwstenen van onze identiteit?

Wanneer gewoontes contrasteren met bewust aanwezig-zijn, dan zouden we wel eens behoorlijk wat tijd kunnen doorbrengen in afwezigheid.

 

> HIER het volledig artikel <

> HIER een lijst met alle verschenen artikels <

 

sluiting

Zeg “Een” (gedicht van Rumi)

 

Jij zit hier dagenlang
en zegt:
“Dit is een vreemde kwestie.”
Jijzélf bent de vreemde kwestie.
Je draagt de energie van de zon in je,
maar je blijft hem oppotten
op je bekkenbodem.

Je bent een raar soort goud
dat in de oven gesmolten wil blijven
om maar geen munt te hoeven zijn.

Zeg EEN in je eenzame woning.
Al het overige liefhebben is je nestelen
in een leugen.

Je bent van zoveel wijnsoorten zat geweest.
Proef dit.
Het zal je niet doen steigeren.
Het is vuur.
Geef maar op,
als je nu nog niet begrijpt dat
jouw leven brandhout is.

Deze woorden gaan zwellen.
Beter dan een gesprek
is innerlijke groei.

 

Vertaling: Gedel
Bron: prachtig vormgegeven uitgave van Green en Barks:
The illuminated Rumi

> HIER meer vertalingen van Rumi’s poëzie

 

sluiting

Impressies 10-weken-oefenperiode najaar 2017


Meditatiegrot in Noord-India.

HIER vind je de verslagen van de oefenperiode, afgelopen najaar 2017.
Enkele fragmenten uit de impressies:

• Dankbaarheid enerzijds voor het steeds meer openstaan en volgen van de diagnose dat ik een verslaafde blindganger ben.
Kleinheid en boosheid anderzijds dat ik snak naar de figuurlijke methadon en me betrap op een gebrek aan discipline naar de oefening in mijn particuliere leefomgeving.

• Het leven laat me af en toe voelen hoe het is om uit mijn isolement en dus geopend te zijn.
Enthousiasme neemt de plaats in van bedruktheid, zwakte maakt plaats voor kracht. Waar is de waardering voor het leven?

• Dus voor mij is de uitnodiging om deze doodsheid voorbij te gaan, niet meer in te vullen of analyses uit het verleden zijn trucje laten doen maar om open te blijven, waar te nemen.

• Nu voel ik me wel wat onthand, want wat doe ik nu met een bevraging die niet echt urgentie uitstraalt? Hoe zorg ik dat ik niet meega in vrijblijvend filosoferen?
En als bevrager: hoe zorg ik dat ik niet opga in mezelf maar juist vragen stel om iets te kunnen leren (is diezelfde urgentie)?

• De oefenperiode gaat veel meer over je oefenhouding en niet zozeer over het resultaat. Als de intentie niet klopt, kun je de rest wel vergeten.
Over dit onderwerp valt nog heel wat te ontdekken, besef ik plotseling

• Ik begin te beseffen hoe je geestesgesteldheid ten grondslag ligt aan het hele verloop. Hoezeer dat dat bepalend is, allesomvattend zelfs? Hmmmm…. verbijsterend! Word hier stilletjes heel blij van.

 

 

Thuis zijn in waarheid (17-11-02)

stiltijdharma-111Audio van meditatie-overleg, opgenomen op donderdag 2 november 2017.
Thema: waarheid en werkelijkheid, twee kanten van het bestaan dat jij bent.

Je hebt gekozen om de weg te bewandelen en raakt langzaam vertrouwd met de weg, met het onderzoek, met het stellen van levensvragen. Het schenkt een zekere rust om hiermee bezig te zijn. Je raakt vertrouwd met de wetten van het bestaan, met perspectief, eenheid, wonderlijkheid. De onrust ontstaat door de suggestie van veelheid die uitgaat van de wereld van zintuiglijk waarneembare vormen en processen. Door eenheid vinden we de samenhang van het totale bestaan. Dat is de ingang naar wonderlijkheid.

Substantieel en betrouwbaar leven is je niet meer bezighouden met illusies. In onvoorwaardelijkheid zijn waarheid en werkelijkheid hetzelfde: het zijn de twee kanten van het bestaan dat jij bent.
Identiteit onderzoeken gebeurt alleen diepgaand op werkelijkheidsniveau. Je kunt identiteit vertalen met zelfbeleving. Je laat je zelfbeleving door de dag heen makkelijk vullen in de sfeer van werk en relaties, maar zo kom je niet toe aan een betrouwbare identiteit. Want overal waar belangenspel heerst kun je het onderscheid niet maken tussen wat werkelijk substantie is en wat vluchtig is. Je raakt daar niet vertrouwd met de werkzaamheid van eenheid.

We zijn in essentie zuivere bewogenheid. Karmafactoren geven de bewogenheid het karakter van verlangen. Het zoeken naar de vervulling van dit verlangen gebeurt in eerste instantie door projecties te maken en na te streven. Langzaam ga je voelen dat je bewogen wordt door hartskwaliteit. Zo kom je thuis.

Projecties zijn varianten van een diep verlangen naar gelukkig zijn. De objecten die je realiseert vanuit die projecties zijn een heel indirecte en afhankelijk-makende manier om je geluk te realiseren en de diep-gevoelde lacune in je identiteit te vullen. Objecten roepen onmiddellijk een kleuring op en worden via de laag van betekenisgeving gekoppeld aan identiteit (skandha-werking). Dit geeft twee soorten verzwakking: je komt terecht in kanaaltjes (verenging van waarneming) en je drijft op proces-energie, oftewel het is van voorbijgaande aard.

Als je overeenkomsten gaat zien in de manier waarop je zoekt, ga je voelen wat het is dat je zoekt, welke hartskwaliteit jou completeert. En dan kun je beseffen dat die kwaliteit wellicht al voorhanden is, dat het jou niet ontbreekt. Zo reduceer je de naar buiten gerichte projecties naar binnen toe. Nu ontstaat het besef: ik ben al aan het werken met ditgene waar ik zo naar verlang; het ís er dus blijkbaar al. Het ongeloof daarin heeft er alleen toe geleid dat ik op de verkeerde manier heb gezocht, in zintuiglijkheid. Maar het is fundamenteel verbonden en beschikbaar.

De pijn van het karmische bestaan is dat je voelt dat het fundamenteel ongrijpbaar is. De wijsheidsweg keert dit om. Als je voldoende vertrouwd raakt met innerlijkheid en je het bewandelen van de weg waardeert, dan wordt de dharmaruimte vertrouwder en interessanter als belevingsruimte dan de wereldruimte (zintuiglijke ruimte). Je kunt jezelf steeds voelen als een keuzestation: je hebt elk moment de keuze om op te gaan in karma, of te blijven in de ruimte van dharma. Uiteindelijk is er geen sprake van keuze: volheid ís er, bewustzijn wérkt, kloppendheid draait uit zichzelf. Ook blindheid is direct, een kracht net als leven zelf. De eenheid wordt nooit doorbroken.

Wij zijn het zelf die alle overbodigheid creëren. Het ‘ik’ kan zelfs de weg kapen en dan de illusie in stand houden dat het definitief dharmisch draait. Maar je kunt voelen hoe alles in werkelijkheid in definitiefheid plaatsvindt, daar is geen ‘ik’ bij nodig.

Identificeer je met de pure waarheidsgeest, die niet lijdt aan zichzelf. Dan kun je je verbinden in kwaliteit met de vormen waarmee je te maken hebt en ze bevrijden. Dit doe je als eerste in meditatie. Het is belangrijk voor je identiteit hoe je meditatie waardeert ten opzichte van de wereld, anders houd je onduidelijkheid over deze gebieden op identiteitsniveau. Identificeer je je onterecht met de vormen, dan ontstaat er waan. Het is een kracht die in je werkt. Ga je dus thuisvoelen in waarheid.

 

Je volheid vieren (september 2017)

Tweede video van de najaarsretraite in september 2017.
Het thema van deze vijfdaagse retraite was eenvoud.

Vrij expressie geven aan wat ons beweegt, zorgt voor een snel leerproces; invulling of reserve daarentegen zorgt voor hapering en stagnatie. Het bevragen van onze moeites (“lijden”) is een bevrijdend iets, een waardevol en vreugdevol iets: het plaatst je in je kracht en brengt alle oplossing op gang.
Onze drang naar geluk getuigt van intrinsieke vervulling op identiteitsniveau: je beseft dat je ertoe in staat bent en ernaar verlangt. Maar het lukt ons niet om dit vervullingspotentieel stabiel en compleet te maken, vanwege onze (karmische) conditionering. Daarom is een juist zelfbeeld zo belangrijk: op basis van een diepe verbinding met onze ware aard en een direct leren handelen daarnaar, bevrijden we ons van alle kleinheid en komen we toe aan wat we werkelijk zijn.

 

> HIER de impressie van deelnemers
HIER alle Youtube-video’s

 

Wijsheid als levenshouding (artikel)


Foto: Shakyamuni boeddha – © Stiltij

Waarom hebben we wijsheid nodig?
De volgende twee redenen zijn wellicht interessant.

Ten eerste: mijn eigen bestaan voelt niet zoals ik me dat had voorgesteld. Ik heb te maken met onrust, verwarring, afhankelijkheid, behoefte en angst. Allerlei onwenselijke of oncontroleerbare condities lijken mijn leven te dicteren. Kortom: ik zou het fijn vinden als ik de totale kwaliteit van mijn leven kon verbeteren. Wijsheid lijkt me daarbij heel bruikbaar.

Ik doe natuurlijk al levenslang mijn best om gelukkig-zijn te ervaren; al mijn middelen en vaardigheden zet ik daartoe in, heel mijn vrijheid benut ik voor dat doel. Maar blijkbaar zijn er onbekende factoren die me verhinderen deze volheid te realiseren.
De maakbaarheid van ons bestaan lijkt te stoppen bij innerlijke kwaliteiten als wijsheid, gemoedsrust of tolerantie: vertrouwen kan ik niet kopen, de eerlijkheid van een ander kan ik niet overnemen. Wat ik wél kan doen is onderzoeken hoe die gewenste kwaliteiten precies werken; wat is dat: inspiratie, authenticiteit, helderheid, gemoedsrust?

De tweede reden om wijsheid interessant te vinden heeft te maken met mijn omgeving, op kleine en grote schaal. Het houdt me bezig dat ons maatschappelijk bestel veel spanning oproept, veel ongelijkheid en conflict in zich draagt en talloze pijnlijke gevolgen heeft voor grote groepen mensen. Kortom, onze wereld lijkt niet echt te functioneren op basis van wijze en mededogende principes of structuren – en dat zou rechtvaardiger kunnen.

 

> HIER het volledig artikel <

 

sluiting