Omgaan met egoïsme

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘Omgaan met egoïsme’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment.

12-skeletten-1700-vc-wassenaar

Het lichaam is een kostbaar geschenk voor ons, stervelingen. Deze gecompliceerde en subtiele vleesvracht leert ons hoe we dit menselijk bestaan vrij en licht kunnen innemen. Dankzij het lichaam worden we ons bewust van onszelf. En dankzij de zintuigen kunnen we alle innerlijke en uiterlijke omgevingsfactoren op de juiste manier leren bedienen.

Gaandeweg ontvouwen we ons als bewuste wezens. Barbarij voelt onwenselijk; we leren dat primitieve houdingen en doelen niet zaligmakend zijn, dat ruwe interactie niet efficiënt is en dat een open waarneming per saldo meer oplevert dan een oogkleppen-aanpak. Dankzij dit individuele en geleidelijke ontwaken helpen wij de wereld ontwaken.

Met mijn individuele levenshouding bepaal ik mede het reilen en zeilen van de wereld: kleingeestig ben ik ballast en creëer ik schade; wijs en grootmoedig draag ik bij aan bevrijding en vervulling. Dat is de reden waarom er in alle wijsheidstradities en religies dit éne thema centraal staat: het overwinnen van de destructieve werking van egoïsme.

> HIER het hele artikel

Bron afbeelding: Volkskrant

De bedoeling

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘De bedoeling’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment:

model-oefentrechter

(Illustratie van Oefentrechter-model; voor toelichting, zie artikel, noot 22)

‘Wat bedoel je hiermee?’ Iedereen kent die vraag.
Meestal reageren we dan in de trant van ‘Dat betekent dat ik dit [of dat] wil aangeven, ik wil [met deze woorden of met die gebaren] weergeven dat iets mij helder is en dat ik dit belangrijk vind.’

Maar stel dat de vraag zou luiden: ‘Wat bedoel je eigenlijk met jouw bestaan?’
Ervan uitgaand dat je op zo’n moment niet afhaakt of uitwijkt naar cliché’s als ‘iets betekenen voor anderen’ of ‘lekker genieten van het leven’: ben je in dat geval niet geneigd te antwoorden met ‘Ja maar, een realiteit van zo’n omvang – mijn totale bestaan – zoiets kun je toch helemaal niet bepalen?’

Is dat wel zo?
Zijn we dan niet verantwoordelijk voor ons bestaan?

> HIER het hele artikel

Tot beleving komen

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘Tot beleving komen’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment:

model-vervulling

Het leerzame en heilzame karakter van bewustwording zorgt ervoor dat we dagelijks groeien als mens: elke ontmoeting, elke overweging, elke ervaring is uitnodiging tot goed omgaan met alles. Waar dit laatste hapert ontstaat er vanzelf frictie; dan houdt het ons bezig, het knaagt en wringt, het geweten speelt ons parten. Per saldo corrigeer je jezelf op zulke momenten zo goed en zo kwaad als het gaat om zodoende een volgende keer zo’n zelfde pijnlijk gevoel te voorkomen. Zo leren we het leven steeds beter te bedienen.

> HIER het hele artikel

Volheid van leven

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘Volheid van leven’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment:

Flowers-closeup-0051Wat ieder van ons beweegt is het realiseren van ons totale potentieel.
Zolang we dit niet beleven, blijven we ernaar zoeken. Vervulling is onze diepste, meest terechte drijfveer. Maar omdat de aard van dit vervuld zijn ons niet duidelijk is, steken we onze energie dagelijks in allerlei zinloze ondernemingen om dit motief te realiseren.

Wat drijft ons eigenlijk?
Wat is dat dan, volheid van leven?
Wat is het motief, de zin van mijn bestaan?

Volheid is een kwaliteit van leven waarin geen gemis, geen behoeftigheid wordt ervaren.
Je staat op zo’n natuurlijke manier in je kracht dat die kracht zelfs niet bewaakt hoeft te worden – anders zou je je nog zorgen moeten maken, en dus niet vol zijn. Met andere woorden: vervulling is voorgoed belichaamd worden door de volle kracht van pure beleving.

Dit toekomen aan ons totale realiteitspotentieel omvat zowel de zintuiglijke als de geestelijke functies. We spreken dus over de realisatie van lichaam, adem en geest, dat wil zeggen, over een manier van leven waarin alle menselijke functies begrepen en gehanteerd worden. Gevoel én verstand, verleden én toekomst, ik én de ander. Geen bangelijke uitsluitingen, geen overbodige koesteringen.

> lees verder…

Pure zen

Calligrafie van Suzuki roshi: 'Hi No Yo Jin' (Wees voorzichtig met vuur).

Calligrafie van Suzuki roshi: ‘Hi No Yo Jin’ (Wees voorzichtig met vuur).

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘Pure zen’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment:

Van oudsher geeft Zen op onze ene vraag de ongepolijste respons: ‘Hanteer geen extra’s, de waarheid is heel dichtbij, het wonderlijke is normaal; je bent een boeddha!’
Achter alle gespuug van de oude Zen-draken (‘Ik ben niet doof!’) schuilt de liefdevolle uitnodiging rechtstreeks naar de kern te gaan, in alle eenvoud: compleet en authentiek. Is het niet heel wenselijk, om waarheid zo onvoorwaardelijk te kunnen belichamen?

Zolang waarheid slechts een aspectje blijft van mijn bestaan, ben ikzélf nog niét waar. Je kunt waarheid niet anders realiseren en belichamen dan dienend, verdwijnend in totaalbestaan, dat wil zeggen, in de ene werkelijkheid die altijd en overal al gaande is.

Deze onvoorwaardelijke aard geeft aan ons oefenen juist het vervullend en geruststellend karakter. Het zorgt ervoor dat we oefening kunnen beleven als meest intense expressie van wat we zijn. Waarheid is een ander woord voor oprechtheid, betrouwbare werkelijkheid – de vitale echtheid van het leven dat ons draagt.

Hoe vreemd is het niet dat ik angst voel daarvoor, dat ik deze kwaliteit weiger te erkennen in leraren bijvoorbeeld? Is het geen teken van onbegrip, en dus van waarheidsverlies, dat we slechts afstandelijk en romantiserend durven om te gaan met de grote kwesties van liefde, sterfelijkheid of zingeving – en met de vele vormen van moeite in het algemeen?

 

Dagelijkse oefenaspecten

Onderricht artikel door Ad, 10 april 2015.

Als je één bent met je koan [oefenvorm],
dan is er niemand die aan de koan werkt
en geen koan waaraan gewerkt wordt.

Visie en praktijk zijn twee kanten van de menselijke medaille. Je kunt die twee kanten ook noemen: geest en lichaam – of in zen-termen, leegte en vorm.

Als het goed is, dat wil zeggen: in het licht van onze eindkwaliteit, ervaren we weinig onderscheid tussen beide aspecten. Maar voor de meesten van ons geldt dat het actuele bestaan weinig natuurlijke volheid kent, weinig vanzelfsprekende beleving of liefdevolle en wijze opstelling.

En dus merken we regelmatig hoe het lichaam een eigen leven lijkt te leiden, hoe oefening en dagelijks leven uiteenlopen of hoe geest en gevoel af en toe ontembaar lijken te zijn.

Lijden en blindheid – in wezen synoniemen – zorgen voor verwarring en botsing en stagnatie. Er ontstaan vragen, twijfels, besef van tekortkoming en gemis, en daarmee ook de notie van vervulling, bevrijding.

 

> HIER het volledige artikel (pdf, 50 kb)

> HIER alle interne onderricht items