Waarheid is eenvoudig (september 2017)

Kwaliteit van leven is niet de vrucht van een moeizaam verworven complexiteit maar van een zich direct openbarende, organische eenvoud. Dat wil niet zeggen dat de wijsheidsweg geen moeite kent: je moet er zelfs alles voor over hebben. Maar de volheid van beleving en het uitnodigend, liefdevol perpectief maakt alle loslaten (karma) en toelaten (Dharma) tot iets heel natuurlijks. De bodhisattva heeft geen boodschap aan overbodigheden: dankzij het doorzien van illusies ga je de hele werkelijkheid – inclusief alle moeite – stevig en licht belichamen.

Gebruikte literatuur tijdens de retraite:

  • Shibayama, Zenkei: The gateless barrier; Zen comments on the Mumonkan. Boston 2000
    (andere, Nederlandstalige versie: Yamada, Koun: De poortloze poort; de klassieke koan-verzameling Mumonkan. Rotterdam 2010)

  • Engle, Artemus B.: Inner Science of Buddhist Practice; Vasubandhu’s Summary of the five heaps, with commentary by Sthiramati. Boulder 2009.
    (verwant werk: Asanga: The Bodhisattva Path to Unsurpassed Enlightenment; A Complete Translation of the Bodhisattvabhumi. Boston 2016)

HIER alle Youtube-video’s

 

De diagnose (artikel)

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘De diagnose’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment.

dokter-onderzoek

Dokter, ik ben blij dat u tijd vrijmaakt voor me, des te meer, omdat u een van de weinige artsen bent die niet op afspraak maar op afroep werkt. Dat geeft me de fijne gerustheid dat u de tijd zult nemen die nodig is om dit geval hier een beetje op de rit te helpen.

Want ja, zo voelt het wel: mijn leven stagneert of loopt scheef, ik voel me niet in mijn kracht staan. Constant is er een onderhuidse bestaanspijn voelbaar, terwijl er aan de buitenkant niets wezenlijks ontbreekt. Ik ben materieel verzorgd, heb een redelijke baan, ik eet en beweeg verantwoord, heb mijn hobbies en interesses; er is ook geen sprake van een specifieke ziekte of aandoening, en ik weet me omgeven door redelijke en vriendelijke mensen: familie, vrienden, werkkring. Nergens kan ik in al die condities een levensbedreigend of serieus ondermijnend element ontdekken.

Toch is er pijn, onmacht, een zeurend verdriet dat lijkt op gemis of onrust; en zelfs een portie kwaadheid speelt mee. Het is misschien de frustratie hierover, over dit vreemde gedoe: dat ik alle mogelijkheden bezit om me een vervuld mens te voelen, maar dat ik op een of andere manier niet toekom aan de beleving ervan.

> HIER het hele artikel

 

sluiting

Omgaan met egoïsme

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘Omgaan met egoïsme’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment.

12-skeletten-1700-vc-wassenaar

Het lichaam is een kostbaar geschenk voor ons, stervelingen. Deze gecompliceerde en subtiele vleesvracht leert ons hoe we dit menselijk bestaan vrij en licht kunnen innemen. Dankzij het lichaam worden we ons bewust van onszelf. En dankzij de zintuigen kunnen we alle innerlijke en uiterlijke omgevingsfactoren op de juiste manier leren bedienen.

Gaandeweg ontvouwen we ons als bewuste wezens. Barbarij voelt onwenselijk; we leren dat primitieve houdingen en doelen niet zaligmakend zijn, dat ruwe interactie niet efficiënt is en dat een open waarneming per saldo meer oplevert dan een oogkleppen-aanpak. Dankzij dit individuele en geleidelijke ontwaken helpen wij de wereld ontwaken.

Met mijn individuele levenshouding bepaal ik mede het reilen en zeilen van de wereld: kleingeestig ben ik ballast en creëer ik schade; wijs en grootmoedig draag ik bij aan bevrijding en vervulling. Dat is de reden waarom er in alle wijsheidstradities en religies dit éne thema centraal staat: het overwinnen van de destructieve werking van egoïsme.

> HIER het hele artikel

Bron afbeelding: Volkskrant

De bedoeling

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘De bedoeling’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment:

model-oefentrechter

(Illustratie van Oefentrechter-model; voor toelichting, zie artikel, noot 22)

‘Wat bedoel je hiermee?’ Iedereen kent die vraag.
Meestal reageren we dan in de trant van ‘Dat betekent dat ik dit [of dat] wil aangeven, ik wil [met deze woorden of met die gebaren] weergeven dat iets mij helder is en dat ik dit belangrijk vind.’

Maar stel dat de vraag zou luiden: ‘Wat bedoel je eigenlijk met jouw bestaan?’
Ervan uitgaand dat je op zo’n moment niet afhaakt of uitwijkt naar cliché’s als ‘iets betekenen voor anderen’ of ‘lekker genieten van het leven’: ben je in dat geval niet geneigd te antwoorden met ‘Ja maar, een realiteit van zo’n omvang – mijn totale bestaan – zoiets kun je toch helemaal niet bepalen?’

Is dat wel zo?
Zijn we dan niet verantwoordelijk voor ons bestaan?

> HIER het hele artikel

Tot beleving komen

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘Tot beleving komen’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment:

model-vervulling

Het leerzame en heilzame karakter van bewustwording zorgt ervoor dat we dagelijks groeien als mens: elke ontmoeting, elke overweging, elke ervaring is uitnodiging tot goed omgaan met alles. Waar dit laatste hapert ontstaat er vanzelf frictie; dan houdt het ons bezig, het knaagt en wringt, het geweten speelt ons parten. Per saldo corrigeer je jezelf op zulke momenten zo goed en zo kwaad als het gaat om zodoende een volgende keer zo’n zelfde pijnlijk gevoel te voorkomen. Zo leren we het leven steeds beter te bedienen.

> HIER het hele artikel

Volheid van leven

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘Volheid van leven’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment:

Flowers-closeup-0051Wat ieder van ons beweegt is het realiseren van ons totale potentieel.
Zolang we dit niet beleven, blijven we ernaar zoeken. Vervulling is onze diepste, meest terechte drijfveer. Maar omdat de aard van dit vervuld zijn ons niet duidelijk is, steken we onze energie dagelijks in allerlei zinloze ondernemingen om dit motief te realiseren.

Wat drijft ons eigenlijk?
Wat is dat dan, volheid van leven?
Wat is het motief, de zin van mijn bestaan?

Volheid is een kwaliteit van leven waarin geen gemis, geen behoeftigheid wordt ervaren.
Je staat op zo’n natuurlijke manier in je kracht dat die kracht zelfs niet bewaakt hoeft te worden – anders zou je je nog zorgen moeten maken, en dus niet vol zijn. Met andere woorden: vervulling is voorgoed belichaamd worden door de volle kracht van pure beleving.

Dit toekomen aan ons totale realiteitspotentieel omvat zowel de zintuiglijke als de geestelijke functies. We spreken dus over de realisatie van lichaam, adem en geest, dat wil zeggen, over een manier van leven waarin alle menselijke functies begrepen en gehanteerd worden. Gevoel én verstand, verleden én toekomst, ik én de ander. Geen bangelijke uitsluitingen, geen overbodige koesteringen.

> lees verder…