Impressies verdiepingsweekend (okt. 2019)

Nu, vraagt alles

In het afgelopen verdiepingsweekend voelde duidelijker hoe nuchterheid een kracht is vanuit goedheid. Nuchterheid voelde nog niet zo lang geleden veelal niet begripvol, niet liefdevol en ver weg van mijn romantische kleine opereren. De ruimte van flexibele fantasie en ongekende toekomstscenario’s van mijn droomgeest hulden mij in een deken van zelfgenoegzaamheid, zwakte en vaagheid. De pijn in mijn hart sijpelde nauwelijks merkbaar door de dikker wordende mist tussen mijn kleine zelfbeleving en de realiteit.

De pijn van mijn kleine opereren wordt goed voelbaar door het toelaten van nuchterheid. Er is namelijk een realiteit gaande in al mijn gedoe en dàt kon ik niet ontkennen – al voelde het aanvankelijk dat waarheid ergens buiten mijn gedoe afspeelde. Sterker nog, ik voel(de) de opluchting toenemen bij het besef dat een grotere kracht mij beweegt, mij compleet verzorgt en mij handenvol illusies aanreikt om me bewust te kunnen worden van mijn onnodig gedoe, en steeds dieper te voelen hoe deze kleine kracht mij uitnodigt plaats te nemen in de grote kracht vanwaaruit het voort komt.

Hoewel mijn besef dat er niets anders heerst dan deze grote kracht waaruit alle vormen voortkomen, dat deze kracht geen begin of einde, noch doel of richting heeft deels nog mentaal is, voel ik in mijn hart dat ik deze kracht steeds opnieuw en steeds meer kan vertrouwen. Alles wat ik nog zelf maak kan losgelaten worden. En wel nu. Geen marge of nisjes meer hanteren: nu vraagt telkens alles.

Het weekend maakte duidelijker hoe de grove en subtielere tactieken van mijn ego mijn verlangen naar echtheid, helderheid en rust tot een projectie maakt door steeds buffers in te bouwen in de vorm van projectie in een toekomst, door voorwaarden te hanteren of smoesjes te verzinnen. Om dit mechanisme bloot te leggen voelt het als heel heilzaam geschenk nuchter te leren kijken naar wat ik denk, doe en zeg. De toenemende helderheid over het pad dat ik bewandel in relatie tot waar ik naar verlang ervaar ik als een groot geschenk.

(Roeland)

» Lees HIER de overige impressies (teksten en foto’s) van het verdiepingsweekend van 11-13 oktober 2019 in Cortils (B.)

afsluiting

Impressies verdiepingsweekend (juni 2019)

» HIER kun je alle impressies (teksten en foto’s) lezen van het verdiepingsweekend van 21-23 juni 2019 in Cortils (B.).
Hier alvast enkele ervaringen uit de verslagen:

• Dit gaat over mij en hoe ik een slaaf ben van kleinheid. Tegelijkertijd gaat dit over potentie en over kwaliteit van leven. Dus goed kijken, goed beseffen en dan schuiven, meid.

• In het weekend kon ik komen tot bij de pijn, en het is goed dat die pijn flink doorgalmt. De goedheid waarin het is ingebed vraagt om nog meer onderzoek en vooral gezag.

• Ik merk dat er steeds meer gevoel wordt gewekt en dat de aard ervan anders is. Het is steeds minder particulier, verfijnder en ik krijg hierdoor een concreter gevoel bij wat intuïtie is.

• In absolute zin zijn we 100% kloppend volgens het onderricht. Om dat percentage te realiseren zal ik behoorlijk aan de bak moeten. Mijn egoisme heeft een spoor van ellende achtergelaten in het verleden.

• Het element dat me het meest getroffen heeft was de aanwezigheid van het zwaard. Het visualiseren van het zwaard dat ieder moment bij me is en me kan onthoofden.

afsluiting

Impressies verdiepingsweekend (april 2019)

Stiltij verdiepingsweekend april 2019

» HIER kun je de impressies (teksten en foto’s) lezen van het verdiepingsweekend van 12-14 april 2019, Cortils (B.).
Hieronder enkele ervaringen uit de verslagen:

  • Ik besef dat ik vooral goed moet blijven oefenen. De eenvoud hiervan voelt momenteel als een reddingslijn.
  • Vaker werd ik geconfronteerd met mijn schijnbare ongrijpbaarheid. Dacht ik daar vanaf te zijn? Dacht ik me eerlijk en oprecht te vertonen?
  • De mist trekt verder op. Realiteit ontdekken blijkt leven te wekken, het is kleurrijk en boeiend en dekkend en dragend.
  • Ik schijn die kwaliteit nù al te zijn, dat is de realiteit, ook al voel ik het niet. Daarop vertrouwen, dat besef verder laten landen en telkens opnieuw vandaaruit werken voelt steeds interessanter maar ook dringender worden.
afsluiting

Impressies verdiepingsweekend (januari 2019)

Stiltij verdiepingsweekend januari 2019

» HIER kun je de impressies (teksten en foto’s) lezen van het verdiepingsweekend van 18-20 januari 2019 in Cortils (België). Hieronder alvast enkele citaten uit de verslagen:

  • Rete-moeilijk, merk ik, om niets te willen bijdragen of betekenen of helpen dragen, dat wil zeggen: om er geen beloning van te willen opstrijken in de zin van dit bij te kunnen schrijven in mijn identiteit.
  • Het is me duidelijk geworden dat mijn oude manier van reageren, een vals houvast geeft en nadelig is, zowel voor anderen als voor mezelf. Bijgevolg sta ik minder vaak in de startblokken om alles meteen zelf in te vullen. Ik ben zoekende, vraagtekens zettend bij mezelf, onzeker, tastend.
  • Dit weekend weer meer voeling mogen ervaren met transcendentie. Maar om deze voeling meer continu ervaren zal ik echt losser moeten worden van mijn zintuiglijke verslaving. Mijn kapsones veel verder en dieper laten verbranden. Mijn oordelen over anderen en agressie blijvend herkennen als woekering.
  • De ommekeer kwam tijdens de expressieoefening waarbij we denkbeeldige knoppen met voeten, handen en hoofd moesten bedienen. Door in het lichaam te komen, kon ik het leven weer voelen. Hoe eenvoudig kan het zijn. Ik heb dus de beschikking over de knoppen die mijn leven kunnen beinvloeden. Een belangrijke knop is vertrouwen; vertrouwen dat waarheid dichtbij is en altijd beschikbaar. Dat is reden voor hoop en vreugde. Dit is voelbaar nu.

 

 

Wake 2018 – impressies

zitplek-yvonne

Van dinsdag 26 t/m zaterdag 30 december hebben we de traditionele eindejaarswake gehouden, ieder in zijn of haar eigen huiselijke omgeving.

Hieronder de link naar de impressies (enkel teksten dit keer) van deze intieme training:
> https://info.stiltij.nl/vervolg/meditatie/impressies/wake/

Meer info over de wake:
> https://stiltijdharma.nl/2017/de-jaarlijkse-wake/

 

 

Nieuwjaarsgroet

Zen-meester Zhaozhou had echt niets nodig. Hij had niks te makken, alles was kapot, en hij liet het zo. Maar armoe is toch geen doel op zich? Waarom niet wat meer verzorgen, optimaliseren? Maar Zhaozhou hanteerde een ander punt van waarneming. Vanuit dit punt is alles wat door de zintuigen komt sowieso al ‘kapot’. Vervormd door onzuiverheid, een blik vertroebeld door gretigheid of afkeer.

Zhaozhou had dus geen enkel werelds belang. Zijn hart was zijn tempel, en koningen hoefden bij hem niet te rekenen op ontzag. Hij hoefde dan ook niet op toernee om gelden in te zamelen voor een sjiek centrum, en hij hoefde zijn woorden niet aan te passen om in de gunst van zijn publiek te blijven. Keizer Wu liet hem vervolgen, maar dat leerde Zhaozhou niets nieuws over het menselijk lijden (samsara). Hij zocht een rustige plek en zette zijn werk voort.

Krachtig, jazeker. Je komt het maar zelden tegen. De meeste eenlingen die zo absoluut en authentiek te werk gingen, hebben niets neergezet en niets nagelaten. Ze zijn opgelost. En dat vinden we altijd moeilijk, want we willen inspireren en geïnspireerd worden. Maar gaat dat wel zo per se via boeken, centra en goeroes? Waarderen we anonimiteit en zuiverheid wel genoeg als het gaat om het vinden van onze vrijheid?

De stilte van ons huidige oefenen lijkt een teken dat we dit binnen Stiltij steeds meer waarderen. Het gezag van een werelds instituut maakt plaats voor innerlijk onderzoek. Het volgen van een programma maakt plaats voor het werkelijk innemen van onszelf.

De Boeddha zegt: ‘Jij bent je eigen meester. Wie anders zou jouw meester kunnen zijn?’ Wie dat niet eenvoudig vindt, kan leren dankzij de opgetekende wetten van het leven. En de werkelijk vrije, belangeloze mensen van alle tijden zijn de bakens op dit pad.

We wensen je een vreugdevol nieuw jaar.