13-08-04 Het werk doen

Opnieuw beginnen, wat is dat? Bodhicitta, besef van verlichting, is het begin van de weg. Sambodhi is de voltooiing. Waar vloeit het in elkaar over? Of zijn het twee aspecten die ons blijven voeden. Je leven heilig maken zonder dat het star wordt, maar levendig blijft, belichaamd door vormen. Het mysterie van het bestaan is dat je besef hebt van waarheid, en tegelijk worstelt. De voor de hand liggende wens om een eenheid te zijn realiseert zicht niet vanzelf. Je herkent het potentieel en daar moet je gezag aan geven, het gemak van de blindheid opgeven.

Het begin van wakker worden is het besef dat het gekoesterde houvast geen stand houdt. Eerst zie je alleen de ruwe vergankelijkheid, maar er blijft nog veel over waarvan we aannemen dat het vaststaat. De relatieve geest stelt zich daarmee gerust. Wat is de realiteit waarbinnen ik dit welbevinden zoek? Realiteit innemen tot centrale drijfveer maken; het besef van onafheid is een betrouwbare grondopstelling. Alle moeite is werkspul en behoedt ons voor trots, hoogmoed. De juiste opstelling is een levenshouding. Kun je die belichamen en je huidige staat toetsen aan die visie? Houd de visie vast en laat die realiteit zijn, geen therapie.

Het grondprobleem is de aanname dat je een identiteit nodig hebt, dat is de waan, met wens en woede als verkleuringen daarvan. Het oplossen daarvan brengt je naar de grondknoop. Dat is de tijdloze waarheid van het onderricht.