Geboren worden in afheid (17-12-31)

stiltijdharma-111Audio van meditatie-overleg, opgenomen op zondag 31 december 2017.
Thema: oefenen is ontdekken hoe onze volheid tot leven komt.

Oefenen betekent: je ieder moment opnieuw geboren laten worden. Het gaat niet om een idee of een vaag gevoel, het betreft een realiteit. Je faciliteert iets wat echt vorm krijgt, zoals een kind in een moederschoot. De tathagatagharba, betekent de schoot (gharba) van de zodanig-gaande (tatha-gata; Boeddha noemde zichzelf de Tathagata) en is in ieder van ons aanwezig, het is je boeddhanatuur ofwel je bewustzijn. Je wordt er door gedragen, bewogen en opgeschoond en het wekt jou tot leven. Stel daarom niet jezelf centraal, maar het leven, de zodanigheid. Het zoeken van verbinding met de werkelijkheid kan via je lichaam, besef van tijdelijkheid of ‘de ander’ verlopen. Op welk gebied heeft het leven geen vrije doorstroming? Waar merk je dat je vastzit? Maak daar dan werk van.

Het is belangrijk dat je oog krijgt voor de realiteit van geestelijkheid. Je geest is je ware lichaam! Laat daarom jezelf los, identificeer je niet met je ik-verhaal. Zolang je naar buiten gericht blijft en daar betekenis aan blijft geven, heeft het leven weinig toegang tot jou. De vraag is of jij je wil openen voor de levensstroom? Iedereen kan het, het vraagt geen opleiding of speciale omstandigheden, het vraagt alleen jouw verlangen en jouw vertrouwen.
Geloof je in jouw recht van bestaan, in de volheid van jezelf, in hartskwaliteit? Voel je het verschil tussen je bedoelde hart met zijn eindkwaliteiten en je gebrekkige hart dat zichzelf niet kent en vol zit met angst? Benut dan het verlangen naar je diepste geluk en schenk je vertrouwen aan het leven. Dit wil niet zeggen dat je vertrouwen hebt in wat er in de wereld om je heen gebeurt. De werkelijkheid verwijst naar binnen. Je innerlijkheid is veel reëler dan alle verschijnselen. Onderzoek het goed.

Als je onderzoekt wat de bedoeling van iets is, vul je het in eerste instantie zelf in. Als je wat langer bezig bent, ontdek je patronen en vraag je je af of het de bedoeling is om je op die manier aan zekerheden vast te klampen. Zo begin je te zien wat juist niet de bedoeling is. Via meditatie stop je die valse stroom van invulling en ontdek je langzaam wat wel de bedoeling is. Daar kun je geen beeld van maken; je kunt het alleen gaan voelen, gaan beleven.

Je beseft steeds meer hoe onzinnig het is, als het ik naast de levensstroom staat als een soort controleur of commentator. Alles wat van het ik komt, heeft per definitie geen wezenlijke waarde. Het ik heeft zijn eigen logica, maar dat is allemaal schijn. Het mist de samenhang. Pas door het aanboren van wijsheid en intuïtie kun je ontdekken hoe vervormd het ik-beeld is. Leer daarom je kleinheid los te laten en te luisteren naar wat het leven je influistert. Maak je ontvankelijk, zodat de bronkracht jou kan toestromen en opschonen. Zo word je getransformeerd tot een constante nieuwheid, een constante geboorte van je ware aard.