Conclusies trekken (18-07-22)

stiltijdharma-111Audio van meditatie-overleg, opgenomen op zondag 22 juli 2018.
Thema: Je hebt een verkeerde conclusie getrokken: een ‘ik’ waaraan je je vasthoudt en waarvan de wereld een extensie is.

Voel je dat je te maken hebt met blindheid? En zie je anderzijds ook hoeveel je aan dharma-capaciteiten laat liggen? Er zijn veel mogelijkheden om te leren, te beleven en je te verruimen in plaats van vast te houden aan een geïsoleerde belevingskwaliteit. Je kunt keuzes maken, consequent zijn of onderzoeken. Misschien ontgaat me wel heel veel, denk ik alleen in patronen. Dan kun je de boel opengooien en je onconventioneel gaan opstellen, dat werkt direct bevrijdend. Opereren vanuit je potentieel is de enige manier om condities te doorbreken.

Het werelds verhaal is zinloos, maar jij hebt er van alles van gemaakt. Het grote lijden is dat mij de essentie ontgaat van waar het om gaat. Geloof ik echt dat het leven wel zinvol is, dan zal ik dus ergens anders van moeten tappen: van hartszin. Kwaliteit van leven en een leefbare wereld start bij jezelf, het begint bij het geloven erin. En geloof je er in, dan moet je er ook werk van maken.

Oefen consequent en lees, zodat je conclusies kunt trekken. Conclusies zijn belichaming van wat je vindt, ze dienen als een uitgangspunt van waaruit je weer verder kunt onderzoeken. Je moet weten wat je vindt, ergens voor gaan staan! Daarom is schrijven zo belangrijk, het mobiliseert je wijsheid, en taal kun je zo ook gebruiken als een soort verzegeling.

 

Je leven is kostbaar (18-05-06)

stiltijdharma-111Audio van meditatie-overleg, opgenomen op zondag 6 mei 2018.
Thema: benut de gelegenheid om de goedheid te voelen die je bezit.

Het loslaten van het ik betekent dat je terechtkomt in een onvoorspelbare en constant transformerende kracht. Dat is de realiteit. Die kun je niet analyseren, benoemen of omschrijven, alleen beleven. Ontdek vooral in meditatie het verschil tussen beeldvorming en beleving. Observeer jezelf goed, zie je ego werken zonder iets te veroordelen of ermee aan de haal te gaan. Probeer het gewoon los te laten. Niet alleen deelaspecten van je ik, maar je ik als geheel.

Je lichaam en adem zijn nog behoorlijk gekoppeld aan een ik-gevoel, waarbij de adem al wel ruimer voelt. Besef dat je geest nog ruimer en verfijnder is. Het is je bewustzijn en het maakt onder andere mogelijk dat je gewaar bent. Het kan jouw ik gewaar zijn, maar het hoeft zich er niet mee te identificeren. Je bent in wezen dharmakaya (geestelijk lichaam) en als je dit ten diepste leert kennen, kan jouw rupakaya (zintuiglijk lichaam) vrij draaien.

Besef dus goed dat je niet in een proces zit en zorg dat je ieder moment opnieuw de juiste houding inneemt. Verspil de je als mens gegeven tijd niet onnodig. Weet dat je wezenlijk en totaal goed bent. Neem je eigen volheid serieus en zoek bronnen waardoor je je kunt identificeren met eindkwaliteit.
Alle leraren van alle wijsheidstradities belichamen goedheid en dragen deze boodschap uit.

In het christendom wordt veel over zonden gesproken, het ontbreken van goedheid. Dit verwijst naar je egoïsme en naar het niet goed benutten van je potentieel. Ook in deze traditie is zuivering en transformatie mogelijk. Identificeer je met de Boeddha of Christus en loop met hen mee. Het is een groot vermogen van de geest om zich te identificeren.

 

Geboren worden in afheid (17-12-31)

stiltijdharma-111Audio van meditatie-overleg, opgenomen op zondag 31 december 2017.
Thema: oefenen is ontdekken hoe onze volheid tot leven komt.

Oefenen betekent: je ieder moment opnieuw geboren laten worden. Het gaat niet om een idee of een vaag gevoel, het betreft een realiteit. Je faciliteert iets wat echt vorm krijgt, zoals een kind in een moederschoot. De tathagatagharba, betekent de schoot (gharba) van de zodanig-gaande (tatha-gata; Boeddha noemde zichzelf de Tathagata) en is in ieder van ons aanwezig, het is je boeddhanatuur ofwel je bewustzijn. Je wordt er door gedragen, bewogen en opgeschoond en het wekt jou tot leven. Stel daarom niet jezelf centraal, maar het leven, de zodanigheid. Het zoeken van verbinding met de werkelijkheid kan via je lichaam, besef van tijdelijkheid of ‘de ander’ verlopen. Op welk gebied heeft het leven geen vrije doorstroming? Waar merk je dat je vastzit? Maak daar dan werk van.

Het is belangrijk dat je oog krijgt voor de realiteit van geestelijkheid. Je geest is je ware lichaam! Laat daarom jezelf los, identificeer je niet met je ik-verhaal. Zolang je naar buiten gericht blijft en daar betekenis aan blijft geven, heeft het leven weinig toegang tot jou. De vraag is of jij je wil openen voor de levensstroom? Iedereen kan het, het vraagt geen opleiding of speciale omstandigheden, het vraagt alleen jouw verlangen en jouw vertrouwen.
Geloof je in jouw recht van bestaan, in de volheid van jezelf, in hartskwaliteit? Voel je het verschil tussen je bedoelde hart met zijn eindkwaliteiten en je gebrekkige hart dat zichzelf niet kent en vol zit met angst? Benut dan het verlangen naar je diepste geluk en schenk je vertrouwen aan het leven. Dit wil niet zeggen dat je vertrouwen hebt in wat er in de wereld om je heen gebeurt. De werkelijkheid verwijst naar binnen. Je innerlijkheid is veel reëler dan alle verschijnselen. Onderzoek het goed.

Als je onderzoekt wat de bedoeling van iets is, vul je het in eerste instantie zelf in. Als je wat langer bezig bent, ontdek je patronen en vraag je je af of het de bedoeling is om je op die manier aan zekerheden vast te klampen. Zo begin je te zien wat juist niet de bedoeling is. Via meditatie stop je die valse stroom van invulling en ontdek je langzaam wat wel de bedoeling is. Daar kun je geen beeld van maken; je kunt het alleen gaan voelen, gaan beleven.

Je beseft steeds meer hoe onzinnig het is, als het ik naast de levensstroom staat als een soort controleur of commentator. Alles wat van het ik komt, heeft per definitie geen wezenlijke waarde. Het ik heeft zijn eigen logica, maar dat is allemaal schijn. Het mist de samenhang. Pas door het aanboren van wijsheid en intuïtie kun je ontdekken hoe vervormd het ik-beeld is. Leer daarom je kleinheid los te laten en te luisteren naar wat het leven je influistert. Maak je ontvankelijk, zodat de bronkracht jou kan toestromen en opschonen. Zo word je getransformeerd tot een constante nieuwheid, een constante geboorte van je ware aard.

 

Je creëert je eigen verblinding (18-01-04)

stiltijdharma-111Audio van meditatie-overleg, opgenomen op zondag 4 januari 2018.
Thema: jij bent in feite bewustzijn dat zijn eigen blinde staat creëert .

Het doel van de weg is tweeledig: eerst alles leren kennen en vervolgens alles goed leren bedienen. Het eerste aspect verwijst naar de wijsheidskant, de leegte. Via de verbinding met je lichaam, leer je alles rechtstreeks kennen; niets ontgaat je en niets wordt vervormd.
Maar wij hebben ons lijf geïsoleerd en op de voorgrond geplaatst. Hoe meer dit wordt hersteld, hoe meer we de stroom kunnen toelaten, totdat we uiteindelijk helemaal openvallen en alles volledig en direct kennen. Dan kunnen we ons als bodhisattva beschikbaar stellen aan iedereen die het nodig heeft en aan alles wat zich voordoet. Het gebruik van deze blootgelegde potentie is de actieve kant, de vormenkant die we vanuit mededogen bedienen.

Als je de weg bewandelt, word je regelmatig geconfronteerd met een visie die haaks staat op je eigen ideeën en aannames. Maar als je uitgaat van je eigen info, draagt dat nogal wat risico in zich. Meestal steek je in op het verkrijgen van wat je gelukkig maakt of het kwijtraken van wat je ongelukkig maakt, en dus heb je te maken met een heleboel wisselende doelen. Dat voelt labiel en heeft geen betrouwbare basis.
Ga je echter af op de info uit het onderricht, dan vind je altijd maar één bedoeling: verwerkelijking. Deze bedoeling is stabiel en werkt bevrijdend. Alhoewel het doel hier niet ‘gelukkig-zijn’ beoogt, word je het wel! Het is een soort geluk, dat niet afhankelijk is van omstandigheden, maar permanent en authentiek blijkt te zijn.

Soms, als je moeite tegenkomt op het pad, kun je het gevoel hebben slachtoffer te zijn. Maar dat ben je niet. Want jij bent de baas! Je bent een blinde baas, die zijn eigen ego in stand houdt. Realiteit staat niet vast, jij creëert de realiteit. Het is namelijk afhankelijk van waar jij waarde aan hecht. Als je besef hebt van de bedoeling van je leven en je hecht echt waarde aan volheid, dan schep je daarmee een andere realiteit en een andere beleving dan dat je daar geen waarde aan hecht.

Houd daarom altijd het eindperspectief voor ogen. Oefen je, om niet steeds naar kleinheid te verschuiven. Dit doe je door je niet aan externe factoren te koppelen; niet je karma, je verleden erbij te betrekken. Jij staat niet centraal, het leven staat centraal. Oefen om het leven alle ruimte te geven en leun erin. Je kleinheid is opgenomen in grootheid en alleen vanuit je grootheid kun je kiezen voor groot of klein. Hoe dit precies werkt is een mysterie, maar één ding is zeker: dit allesomvattende bewustzijn is de aard van wat jij wezenlijk bent.

 

Thuis zijn in waarheid (17-11-02)

stiltijdharma-111Audio van meditatie-overleg, opgenomen op donderdag 2 november 2017.
Thema: waarheid en werkelijkheid, twee kanten van het bestaan dat jij bent.

Je hebt gekozen om de weg te bewandelen en raakt langzaam vertrouwd met de weg, met het onderzoek, met het stellen van levensvragen. Het schenkt een zekere rust om hiermee bezig te zijn. Je raakt vertrouwd met de wetten van het bestaan, met perspectief, eenheid, wonderlijkheid. De onrust ontstaat door de suggestie van veelheid die uitgaat van de wereld van zintuiglijk waarneembare vormen en processen. Door eenheid vinden we de samenhang van het totale bestaan. Dat is de ingang naar wonderlijkheid.

Substantieel en betrouwbaar leven is je niet meer bezighouden met illusies. In onvoorwaardelijkheid zijn waarheid en werkelijkheid hetzelfde: het zijn de twee kanten van het bestaan dat jij bent.
Identiteit onderzoeken gebeurt alleen diepgaand op werkelijkheidsniveau. Je kunt identiteit vertalen met zelfbeleving. Je laat je zelfbeleving door de dag heen makkelijk vullen in de sfeer van werk en relaties, maar zo kom je niet toe aan een betrouwbare identiteit. Want overal waar belangenspel heerst kun je het onderscheid niet maken tussen wat werkelijk substantie is en wat vluchtig is. Je raakt daar niet vertrouwd met de werkzaamheid van eenheid.

We zijn in essentie zuivere bewogenheid. Karmafactoren geven de bewogenheid het karakter van verlangen. Het zoeken naar de vervulling van dit verlangen gebeurt in eerste instantie door projecties te maken en na te streven. Langzaam ga je voelen dat je bewogen wordt door hartskwaliteit. Zo kom je thuis.

Projecties zijn varianten van een diep verlangen naar gelukkig zijn. De objecten die je realiseert vanuit die projecties zijn een heel indirecte en afhankelijk-makende manier om je geluk te realiseren en de diep-gevoelde lacune in je identiteit te vullen. Objecten roepen onmiddellijk een kleuring op en worden via de laag van betekenisgeving gekoppeld aan identiteit (skandha-werking). Dit geeft twee soorten verzwakking: je komt terecht in kanaaltjes (verenging van waarneming) en je drijft op proces-energie, oftewel het is van voorbijgaande aard.

Als je overeenkomsten gaat zien in de manier waarop je zoekt, ga je voelen wat het is dat je zoekt, welke hartskwaliteit jou completeert. En dan kun je beseffen dat die kwaliteit wellicht al voorhanden is, dat het jou niet ontbreekt. Zo reduceer je de naar buiten gerichte projecties naar binnen toe. Nu ontstaat het besef: ik ben al aan het werken met ditgene waar ik zo naar verlang; het ís er dus blijkbaar al. Het ongeloof daarin heeft er alleen toe geleid dat ik op de verkeerde manier heb gezocht, in zintuiglijkheid. Maar het is fundamenteel verbonden en beschikbaar.

De pijn van het karmische bestaan is dat je voelt dat het fundamenteel ongrijpbaar is. De wijsheidsweg keert dit om. Als je voldoende vertrouwd raakt met innerlijkheid en je het bewandelen van de weg waardeert, dan wordt de dharmaruimte vertrouwder en interessanter als belevingsruimte dan de wereldruimte (zintuiglijke ruimte). Je kunt jezelf steeds voelen als een keuzestation: je hebt elk moment de keuze om op te gaan in karma, of te blijven in de ruimte van dharma. Uiteindelijk is er geen sprake van keuze: volheid ís er, bewustzijn wérkt, kloppendheid draait uit zichzelf. Ook blindheid is direct, een kracht net als leven zelf. De eenheid wordt nooit doorbroken.

Wij zijn het zelf die alle overbodigheid creëren. Het ‘ik’ kan zelfs de weg kapen en dan de illusie in stand houden dat het definitief dharmisch draait. Maar je kunt voelen hoe alles in werkelijkheid in definitiefheid plaatsvindt, daar is geen ‘ik’ bij nodig.

Identificeer je met de pure waarheidsgeest, die niet lijdt aan zichzelf. Dan kun je je verbinden in kwaliteit met de vormen waarmee je te maken hebt en ze bevrijden. Dit doe je als eerste in meditatie. Het is belangrijk voor je identiteit hoe je meditatie waardeert ten opzichte van de wereld, anders houd je onduidelijkheid over deze gebieden op identiteitsniveau. Identificeer je je onterecht met de vormen, dan ontstaat er waan. Het is een kracht die in je werkt. Ga je dus thuisvoelen in waarheid.

 

Erop of eronder (17-07-20)

stiltijdharma-111Audio van meditatie-overleg, opgenomen op donderdag 20 juli 2017.
Thema: Erop of eronder, blijf je door doodsheid bevangen of wil je tot leven komen?

Onwetendheid, verblinding, gepersonifieerd door de godheid Mara, is wat ons uitschakelt. Pas toen de Boeddha in de eindstrijd Mara had overwonnen, bereikte hij realisatie. Dat geeft een goede indicatie tot wat voor diepte de invloed van Mara reikt.

We bevinden ons in een lastig parket omdat we onze onwetendheid niet ten volle beseffen. Eigenlijk functioneren we totaal zinloos zolang we onze potentie niet helder hebben en niet weten wie er aan de touwtjes trekt. De Boeddha heeft de permanente werking van doodsheid helder gemaakt. Geboorte, dood en de twee overige manifestaties van Mara, de verklevingen (klesha’s) en de zintuiglijke illusies (skanda’s – vorm, gevoel, denken, wens en besef) zijn door Boeddha inzichtelijk gemaakt.

Samsara is de oceaan van blindheid die constant draait. Alles wat het ik onderneemt valt hieronder. Iedere poging is een vergeefse sparteling. Eigenlijk zijn we fantomen. Egoïsme vatten wij nog te zeer in morele zin op, terwijl egoïsme veel meer staat voor een wezenlijk niet kloppen. Je kunt niks waarmaken. De grondtoon van behoeftigheid is de oorzaak van al ons lijden. We verkeren in nood. Er is sprake van een diepe, actief knagende onvervuldheid, dat al veel langer duurt dan alleen dit leven. Het juist zien van de omvang van dit probleem doet je beseffen wat er voor kracht voor nodig is om dit op te lossen.

Dit leven prettig maken is geen dharmisch motief. Streven naar geboorte in een betere bestaansvorm is niet dharmisch. Je blijft in die gevallen binnen samsara opereren. Dit cyclische bestaan kan alleen worden doorbroken door iets dat niet beweegt, maar volheid schenkt. De dharma van het hart in jezelf of van leraren. Stel bevrijding centraal, niet de volgende illusie. Pas als je dat écht gaat onderzoeken krijg je oog voor de begoocheling waar je aan onderhevig bent. Je hebt nu geen idee van wat waardigheid is. Daarom duurt het ook zo lang. Alleen het organisch loslaten van kleinheid leidt naar het toelaten van grootheid, ongeacht wat voor verlichtingservaring(en) je tussentijds ook mag hebben.

We moeten onze natuurlijke staat herstellen, de wezenlijk goede en zuivere grondsubstantie die we waarlijk zijn terug innemen. Verblinding is zwaar gevestigd in ons: we gelóven in maakbaarheid. We zien de transformatie en het veroorzaakt worden niet die ervoor zorgen dat niets werkelijk vaststaat. Blijf niet rondspoelen in illusies. Stel de juiste vragen! Onderzoek de grote kwestie!

Je beweegredenen hiervoor zijn tweeledig: vanuit angst, voor degeneratie naar verdere verblinding, het kwijtraken van de samenhang, voor de dood waarbij je hele leven wordt gecomprimeerd naar één punt als in een hogedrukkamer en het de vraag is in welke droomstaat je uitkomt, zonder de verlossing van het wakker worden dit keer. Of vanuit vertrouwen in je potentie. Voelen: er is een edeler identiteit hier – en het onderricht bevestigt dit.

Je gaat langzaam beseffen dat dit niet vrijblijvend is. Dit is onvoorwaardelijk gaande! De invulling van jouw bestaan hapert en is ongewis. Het meest heilige in jouw presentatie is het meest lachwekkende. Het gaat heel natuurlijk voelen om je egoïsme bespottelijk te vinden. Je gaat zien dat je voortdurend de strop van je nek wilt. Beter om je af te vragen of er überhaupt wel iets klopt dan op zoek te blijven naar iets kloppends. Stop met mooi weer spelen, vooral ín jezelf. Je onaffe staat – de juiste oorzaak – de bedoelde kwaliteit: dát is de oplossing. Als je je meldt aan de poort van het zenklooster en het schuifje gaat open, zeg dan: het gaat echt niet goed met mij.

Zonder oplossing heeft het toch helemaal geen zin. Het je verbinden met leraren is een kostbare kans om toe te komen aan je grote kwestie. Maak dit tot belevingsspul, leer ermee werken. Dit maakt je agenda perifeer. De grote pool is jouw heilige redding. Maak het niet tot een onderdeel van jouw spullen. Als je weet waar je mee bezig bent geeft dit rust, kracht, eenheid van binnen enbuiten. Rijpheid is aangaan, besef dat je geen keuze hebt. Verwezenlijk de grote droom. Kleine dromen komen voort uit het geen weet hebben van de grote droom.

Van de 3 juwelen is de Boeddha waarschijnlijk het moeilijkst te begrijpen:
– dharma: is waarheidwerking. Kloppende info laten spoelen.
– sanga: gelijkwaardige vormenkant. Uitnodiging om je te openen.
– boeddha: ingang naar transcendentie, de geest voelen als je ware lichaam. Dit vraagt om inleving, het is je brug naar verwerkelijking. Het maakt je wakker voor waar je mee bezig bent: je maakt de bevrijding mee die ook dit ander mens (Boeddha) concreet heeft meegemaakt.