Yantou’s treasure (yulu)

As soon as he arrived at master Te Shan’s place, Hsueh Feng asked him, “Does this student [Hsueh Feng] have any share in this matter handed down from antiquity as the fundamental vehicle?”
Te Shan struck him a blow and said, “What are you saying?”
Because of this, Hsueh Feng had an insight.

Later Hsueh Feng told Yen T’ou, “When Te Shan hit me, it was like the bottom falling out of a bucket.”
Yen T’ou shouted and said, “Haven’t you heard it said that what comes in through the front gate isn’t the family treasure? You must let it flow out from your own breast to cover heaven and earth; then you’ll have some small portion of realization.”
Suddenly Hsueh Feng was greatly enlightened; he bowed and said to Yen T’ou, “Elder brother, today I have finally attained the Path.”

> voor meer yulu-materiaal, zie dharmium.nl

HIER alle Youtube-video’s

afsluiting

Wat gebeurt hier?

Wat doe ik met herhaalde signalen van onvrede of problemen? Wacht ik af of het nog erger wordt of leer ik ervan dat er werkelijk iets niet klopt hier?

Die signalen zijn de innerlijke stem van ons geweten en in onze blindheid laten we die stemmen steeds opnieuw doven. Wat doe je met het besef dat die blindheid ons steeds opnieuw verkeerd laat reageren en ons uitschakelt? Hoe alarmerend voelt het dat je onderhevig bent aan niet beheerste krachten en belangenspel?

Als onderzoekers moeten we wennen aan het bevragen van onszelf, aan ruimte bieden voor andere bedoelingen en mogelijkheden dan wat we op dit moment belichamen. Het is wennenn om echt te worden, wennen aan loslaten, aan moeite op de juiste manier begrijpen en benutten.

Een van de moeites is het erkennen van je eigen falen, je wilt het liefst kloppend draaien en alles soepel laten lopen. Jezelf corrigeren is moeilijk, betrokken en consequent zijn is moeilijk, verantwoordelijk zijn, stabiel worden, twijfel voorkomen – dat is allemaal moeilijk wanneer je als ego een zelfbeeld koestert en te weinig oog hebt voor de werkelijkheid in en om je heen.

Met name het doorzien en doorbreken van patronen valt ons moeilijk. Ons begoocheld en ingevuld bewustzijn krijgt veel van wat we doen en zeggen en denken niet mee. Dat maakt ons tot handelende wezens die in feite op een diep niveau niet beseffen wat er gebeurt. Dat is hoogst alarmerend voor wie bewust en vrij en in verbondenheid wil leven.

Gelukkig is er de steun vanuit de oude wijsheidstradities, zoals de mahayana-zen traditie. Laaf je aan de adviezen van de oude leraren. Zij hebben geen ander doel dan ons te wekken, ons bewust te maken van de pijn die we onbewust veroorzaken. Zij zijn veel efficiëntere en completere helpers dan de wereldse professionals. Goede leraren helpen je de zin van jouw bestaan te vinden.

Dit fragment uit het Stiltij-verdiepingsweekend van november 2019 in Cortils (B.) betreft het gezamenlijk overleg op de ochtend van 30 november.

> Context en achtergrond geeft het boek Dharmium:
https://www.dharmium.nl

> Een overzicht van de impressies van deelnemers:
https://info.stiltij.nl/vervolg/meditatie/impressies/weekenden/

HIER alle Youtube-video’s

afsluiting

Wat doe je dan?

Wat zorgt ervoor dat ik mijn lijden werkelijk oplos en niet langer domweg blijf aanvaarden? Vanwaar dat patroon van pijnlijke signalen, de continue tweepoligheid van echtheid en illusie? En wat is de factor die mij mijn hartskwaliteiten en potentieel steeds doet vergeten of negeren?

Ons grondprobleem is kleingeestigheid (egoïsme) en dieper nog onechtheid (dualisme). Dat creëert een innerlijk lijden op bestaansniveau, niet enkel de uiterlijke, anekdotische lijdensvormen in ons dagelijks doen en laten. Die universeel menselijke pijn heeft ook de Boeddha gevoeld.

Er gaapt een kloof tussen onze oorspronkelijkheid (het potentieel van de mens die we zijn) en onze maakbaarheid/gemaaktheid (het personage waarmee we ons profileren). Je bevrijden van verwarring en onechtheid is de gecultiveerde zelfbeelden en houdingen loslaten; begin met deprofileren.

Existentieel lijden vreet aan je identiteit, het maakt dit bestaan zinloos. Als alle condities en compensaties je niet meer kunnen vervullen, als de oude maatregelen niet meer werken en de maakbaarheid een feitelijke en teleurstellende illusie blijkt: wat doe je dan?

Dit fragment uit het Stiltij-verdiepingsweekend van november 2019 in Cortils (B.) betreft het gezamenlijk overleg op de ochtend van 30 november.

> Context en achtergrond geeft het boek Dharmium:
https://www.dharmium.nl

> Een overzicht van de impressies van deelnemers:
https://info.stiltij.nl/vervolg/meditatie/impressies/weekenden/

HIER alle Youtube-video’s

afsluiting

Niet moeilijk doen

Woorden als codes begrijpen of verwerken is niet voldoende: het gaat om de bedoeling ervan, de bezieling erachter. Taal is een vorm van bewogen worden. Het is de werking van onze geest die voor de taal zit, en die onze taal en spreken genereert – zoals die geest ook in het lichaam zit en alle bewegingen genereert.

Als we dan de beperking begrijpen van zichtbare, hoorbare of verklaarbare vormen en als we die los moeten laten, dan denken we dat we in een soort nikszeggende, zinloze ruimte verzanden: “vormloosheid is niks, leegte is niks”. Maar dat is een groot misverstand: die subtiele, onderliggende geest is juist de essentie, de oerkracht van alle manifestatie. Het is in feite onze diep-menselijke, ware aard.

Dat onvoorwaardelijke, niet zintuiglijke aspect van ons bestaan, onze innerlijkheid dus, is feitelijk heel eenvoudig en dichtbij. Je moet het niet onnodig moeilijk maken: het is de grondboodschap van alle wijsheidsonderricht. En dit onderricht zegt: er is een waarheid werkzaam temidden van alle illusie.

En niet alleen dat, maar die wijsheid zegt ook: over die dharma-werking beschikt ieder mens, ook jij. Dat is een heel concrete uitnodiging om te vertrouwen en te gaan toepassen. Een inspirerende reden dus om te oefenen, wetende hoezeer je zoekende bent.

Opname uit het Stiltij-verdiepingsweekend van 11-13 oktober 2019 in Cortils (B.).

> Context en achtergrond geeft het boek Dharmium:
https://www.dharmium.nl

> Een overzicht van de impressies van deelnemers:
https://info.stiltij.nl/vervolg/meditatie/impressies/weekenden/

HIER alle Youtube-video’s

afsluiting

Bodhisattva-meditatie (Asanga)

Asanga

Fragment uit de Bodhisattvabhumi van Asanga (4e eeuw n.C., grondlegger van de Yogacaraschool, een van de bronnen van de zentraditie). Hierin beschrijft hij hoe boeddha’s (tathagata’s) beginnende bodhisattva’s onderrichten in meditatie.

Bron:
Asanga: The bodhisattva path to unsurpassed enlightenment; a complete translation of the Bodhisattvabhumi. Boulder 2016, p. 642 e.v.
(vertaling en redaktie: Ad van Dun)

Tathagata’s [boeddha’s] adviseren beginnende bodhisattva’s als volgt.

Goede vriend, nadat je uit eigen beweging en zonder gezelschap naar een afgezonderde plek bent gegaan, richt je eenvoudig je aandacht innerlijk op de naam die je gekregen hebt van je vader en moeder of van je leraar. Daarna overweeg je het volgende.

“Bestaat er buiten mijn zes zintuigfunkties ergens innerlijk, uiterlijk of anderszins een autonome entiteit waar deze naam, deze klank, deze aanduiding of uitdrukking [je eigen naam] betrekking op heeft?”

Wanneer je je aandacht op de juiste manier hierop richt, zul je een dergelijke entiteit niet waarnemen. Enkel de volgende gedachte zal zich aandienen: “Deze willekeurige aanduiding [je eigen naam] treedt slechts op met betrekking tot allerlei willekeurige [wereldse] entiteiten.”

Goede vriend, wanneer dit besef van vluchtigheid met betrekking tot je naam is gewekt in jou en door jou begrepen wordt, richt je op de juiste manier je aandacht innerlijk op de naam ‘oog’, de klank ‘oog’ en de aanduiding ‘oog’ zoals die optreden in verband met je oog. Daarna richt je je aandacht op het volgende.

Je kunt twee dingen constateren met betrekking tot je oog. Het ene is: “Dit is een naam, een klank, een aanduiding ‘oog’”, en het andere is: “Deze naam, klank en aanduiding treden op vanwege de werking van de vitale grondsubstantie [tathata, zodanigheid, ultieme werkelijkheid].” Er bestaat niets anders dan dit, en ons bestaan omvat niet meer dan deze twee aspecten.

Waar het om gaat is dat de naam, de klank en de aanduiding die optreden in verband met het oog niet het oog zijn, en bovendien dat de grondsubstantie die het verschijnen van een notie ‘oog’ mogelijk maakt óók niet een oog is dat intrinsiek werkelijk bestaat.
Dit vraagt om enige toelichting.

Lees verder...
 

Zonder een naam of klank of aanduiding ‘oog’ zou niemand een notie van een oog kunnen ontwikkelen. Anderzijds, wat betreft de grondsubstantie [die het verschijnen van een notie ‘oog’ mogelijk maakt]: gesteld dat deze óók een autonome essentie [d.w.z. een entiteit] zou zijn die men met een naam kan aanduiden, dan is voor het ontstaan van de notie ‘oog’ niet langer [exclusief] de naam ‘oog’ vereist. Want dan zou de notie van wat wij ‘oog’ noemen simpelweg [continu] ontstaan vanuit die substantie zelf, zonder zelfs maar enige naam te hanteren.

Maar een dergelijk funktioneren kunnen we nergens waarnemen. Dit betekent dat de naam ‘oog’ en de klank ‘oog’ ongrijpbare verschijnselen zijn die optreden op basis van een ongrijpbare substantie. Door je aandacht op deze manier te richten op het oog, innerlijk en op de juiste manier, kun je ook met betrekking tot de aanduiding ‘oog’ het besef van vluchtigheid [ongrijpbaarheid, willekeur, illusie] wekken en toelaten.

Zoals dit geldt voor het oog, zo geldt dit ook voor het oor, de neus, de tong, het lichaam en zo verder, tot en met de dingen die worden gezien, gehoord, overwogen en gemaakt, de dingen die verworven zijn en die nagestreefd worden, en de dingen waarover men beraadslaagt en waarop men zich bezint met de geest.

Kortom, de notie van vluchtigheid zal ook gewekt en begrepen worden met betrekking tot alle aanduidingen die verband houden met welk verschijnsel dan ook. Zo zul je vertrouwd raken met het pad van verzamelen [sambhara-marga*] dat tot doel heeft je te bevrijden van het hardnekkig idee dat je een persoonlijk zelf bezit. En op een vergelijkbare manier kun je je ontdoen van de hardnekkige concepten die je hebt ontwikkeld over alle overige verschijnselen.

Dankzij een bewust gewaarzijn waarmee je al het kenbare grondig onderzoekt en dankzij het besef dat alle namen van verschijnelen illusoir zijn, ontdoe je je steeds opnieuw van de vele conceptuele spinsels die zich voordoen naar aanleiding van de talloze verschijnselen. Op deze manier vestig je je duurzaam in de werkelijke substantie [vastu] met een nonconceptuele geest die geen kenmerken heeft en die zich louter bezighoudt met het waarnemen van echte beleving. Je zult eenpuntigheid van geest verwerven, dankzij de beoefening van eenpuntige concentratie die zijn oorsprong vindt in de wijsheid van onze ware natuur.

Wanneer je dan je aandacht bijvoorbeeld richt op onaantrekkelijkheid [onthechting, sterfelijkheid] als meditatie-object, dan moet je de verbinding niet verliezen met dit basisbewustzijn [het besef van ultieme werkelijkheid].
Je kunt aandacht schenken aan welk meditatie-object dan ook: liefdevolle vriendelijkheid [maitri], het geconditioneerde karakter van oorzaak en gevolg [pratityasamutpada], de diversiteit van de elementen [dhatu], de ademhaling volgen [anapana-smriti], de eerste meditatieve verzonkenheid [dhyana], enzovoorts tot en met de staat van gewaarzijn-noch-niet-gewaarzijn [samapatti] of een van de onmetelijke bodhisattva-oefeningen zoals diepe meditatie [samadhi], bovennatuurlijke vermogens [riddhi], eenpuntige concentratie en staten van gelijkmoedigheid.* 
Maar wát je ook doet, laat de verbinding met dit basisbewustzijn continu voelbaar zijn.

Op deze manier zal deze bodhisattva-oefening, deze vorm van aandacht, uiteindelijk leiden tot definitieve-authentieke-complete verlichting [anuttara-samyak-sambodhi].
Weet dat bodhisattva’s via dit pad overal thuisraken. Dit is het advies dat de tathagata’s in het verleden gaven aan beginnende bodhisattva’s, dat zij aan hen in de toekomst zullen geven en dat zij aan hen geven op dit moment.

* zie model Bodhisattva-pad (pdf)

afsluiting

Organisch ontwaken

Afsluitende, zesde video van het verdiepingsweekend van 7-9 december 2018.
Locatie: de Keutenberg in Schin op Geul.

Definitieve kwaliteit ontvouwt zich organisch in ons. We worden ons bewust van de volheid waartoe we in staat zijn en die we zo diep verlangen. Hierin ligt de zin, de bedoeling van het leven. Alle oefening is enkel leren deze bedoeling te belichamen in de realiteit van ons bestaan.

Zelfs alle moeite en onafheid kunnen begrepen worden als facetten van ons ontwaken, als “brandhout voor het vuur”. Maar we zijn natuurlijk zelf verantwoordelijk voor het faciliteren van onze vrijheid. Als mens leer je ja te zeggen tegen deze diepe uitnodiging van het leven.

Zo zijn we gaandeweg in staat om onze innerlijke kracht en vermogens te herkennen en in te zetten. Niet alleen voor je eigen bevrijding, maar ook ter ondersteuning van alle andere vormen van leven die lijden.

> Context en achtergrond geeft het boek:
Dharmium; serum van wijsheid

> Een overzicht van de impressies van deelnemers:
https://info.stiltij.nl/vervolg/meditatie/impressies/weekenden/index.html

HIER alle Youtube-video’s

afsluiting