Wat doe je dan?

Wat zorgt ervoor dat ik mijn lijden werkelijk oplos en niet langer domweg blijf aanvaarden? Vanwaar dat patroon van pijnlijke signalen, de continue tweepoligheid van echtheid en illusie? En wat is de factor die mij mijn hartskwaliteiten en potentieel steeds doet vergeten of negeren?

Ons grondprobleem is kleingeestigheid (egoïsme) en dieper nog onechtheid (dualisme). Dat creëert een innerlijk lijden op bestaansniveau, niet enkel de uiterlijke, anekdotische lijdensvormen in ons dagelijks doen en laten. Die universeel menselijke pijn heeft ook de Boeddha gevoeld.

Er gaapt een kloof tussen onze oorspronkelijkheid (het potentieel van de mens die we zijn) en onze maakbaarheid/gemaaktheid (het personage waarmee we ons profileren). Je bevrijden van verwarring en onechtheid is de gecultiveerde zelfbeelden en houdingen loslaten; begin met deprofileren.

Existentieel lijden vreet aan je identiteit, het maakt dit bestaan zinloos. Als alle condities en compensaties je niet meer kunnen vervullen, als de oude maatregelen niet meer werken en de maakbaarheid een feitelijke en teleurstellende illusie blijkt: wat doe je dan?

Dit fragment uit het Stiltij-verdiepingsweekend van november 2019 in Cortils (B.) betreft het gezamenlijk overleg op de ochtend van 30 november.

> Context en achtergrond geeft het boek Dharmium:
https://www.dharmium.nl

> Een overzicht van de impressies van deelnemers:
https://info.stiltij.nl/vervolg/meditatie/impressies/weekenden/

HIER alle Youtube-video’s

afsluiting

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijf × vier =